
	Start Nieuws Agenda CoCoNuts Wat is een RS? Wat is een LARP? Geschiedenis Veelgebruikte RPG termen Links

Rollenspellen

Andere rollenspel-artikelen

Recensie van Adventure! - Tales of the Æon Society

Auteur: Jake de Oude
Origineel gepubliceerd in Spel! 7.3 onder de titel 'Pulp: Stoere Mannen en Fatale Vrouwen'. De eerste versie is ook hier te vinden op Jake's webpagina.
Bewerking tot wiki-pagina door Jake de Oude, 12 september 2005

White Wolf heeft een reputatie voor het uitbrengen van rollenspellen die zwart, duister en depressief zijn. Hun bekendste wereld is de World Of Darkness, waaronder Vampire: The Masquerade en Werewolf: The Apocalypse vallen. Niet de vrolijkste spellen, dat moet ik toegeven.

Veel minder bekend is het Æon Continuum, wat bestaat uit drie losjes gerelateerde spellen. Het eerste was Trinity (1997): een science fiction RPG dat vertelt over de verre toekomst van de Aarde. Daarna werd Aberrant (1999) uitgebracht: een mengeling van superhelden met satire in de nabije toekomst. De derde loot aan deze boom is, en u voelt hem al aankomen: Adventure! Tales Of the Æon Society. Het genre van Adventure is pulp. Pulp?

Indiana Jones

Pulp is ontstaan tijden de jaren '20 van de vorige eeuw, een tijd waarin dit soort fictie overal verkrijgbaar was. Voorbeelden van het genre zijn: Indiana Jones en zijn moderne variant Lara Croft. Maar The Mummy, The Shadow en eigenlijk ook The Invisible Man en Tarzan zijn voorbeelden van pulp. Kortom: makkelijk verteerbare verhalen waarbij geloofwaardigheid minder belangrijk is dan amusement.

Nu heeft pulp nogal wat ingrediënten en is het soms moeilijk te bepalen waar pulp ophoudt en een ander genre begint. Pulp bevat namelijk elementen uit horror, fantasy en science fiction. Maar er zijn enkele terugkerende elementen.

Als eerste het onderzoeken van overblijfselen van het verleden zoals piramiden, Inca-ziggurats en Oosterse tempels. Niet voor niks was Indy archeoloog, dit gaf hem een excuus om de meest buitenissige plaatsen te bezoeken.

Hiermee verbonden is het exploreren van andere werelden, ondergrondse koninkrijken, wouden waarin apen de macht hebben of verborgen valleien waar dinosauriërs leven.

Een ander element is het grote meesterbrein. Deze hoefde trouwens niet altijd echt slecht te zijn: soms waren zijn wrede acties een 'noodzakelijk kwaad' ten behoeve van een groter goed. Natuurlijk heeft deze boef een geheime schuilplaats die ergens aan het eind opgeblazen word.

Supernatuurlijke elementen kwamen ook vaak om de hoek kijken. Magiërs en tovenaars, telepaten en ander gespuis. Maar ook de wetenschap had zijn plek, meestal in de vorm van machines die tegenwoordig belachelijk klinken. Een straal om iemand te verkleinen, een elixer om iemand bovennatuurlijke krachten te geven, een vliegende stad... het kon allemaal. En bovenal, zeker niet te vergeten: zeppelins!

Zoals je ziet heeft pulp nogal wat gemeen met superheldenstrips. Dit is geen toeval, de striphelden zijn voortgekomen uit de pulp-avonturen.

Het spel

Adventure is een redelijk dik boek (272 bladzijden) en bevat werkelijk alles wat je nodig hebt om te spelen. De eerste honderd-zoveel bladzijden zijn gewijd aan de achtergrond. Zo zijn er drie korte verhalen met in de hoofdrol personages die later in het boek verder worden uitgewerkt. Dit geeft het hele boek een zekere coherentie die ik vaak mis in andere rollenspelen. Verder wordt de hele achtergrond 'in character' verteld: via krantenartikelen en dagboekknipsels.

In 1922 is er een wetenschappelijk experiment misgegaan waarbij enorme hoeveelheden straling vrijkwamen. Deze straling wordt 'telluric energy' genoemd: ruwweg vertaald als 'aard-energie'. Deze stralen maakten iets los in sommige mensen. Ze konden opeens veel meer; de één werd slimmer, de ander sterker, de derde sneller en weer een ander kon met zijn brein andermans gedachten beïnvloeden. Kortom: buitengewone helden (en bandieten) werden gecreëerd. En jij bent er één van.

Er is een genootschap is opgericht, de zogenaamde "Æon Society For Gentlemen", die helden verzamelt en alle mogelijke zaken onderzoekt en schurken stopt. Dit is een perfect excuus om een groep helden bij elkaar te gooien die elkaar nog niet kent. Ook leent dit zich uitstekend voor een serie van losstaande one-shots, waarbij niet elke keer dezelfde mensen meespelen.

De personages worden voor het gemak onderverdeeld in drie groepen met drie verschillende soorten krachten: de 'daredevils' (waaghalzen), de 'mesmerists' (hypnotiseurs) en de 'stalwarts' (standvastigen). De krachten die deze mensen hebben beslaan het hele spectrum: van ''s werelds beste schutter', 'geweldige coureur', 'alleskunner', 'talenwonder' tot 'sex symbool' en 'regeneratie'. Ik vind dit één van de sterkste punten van het spel: de krachten zijn erg divers maar bijna naadloos verwerkt in de basisregels.

Fast Frankie

Het regelsysteem waar Adventure op is gebaseerd is Storyteller van White Wolf. Het is wel een ietwat gestroomlijnde versie, geoptimaliseerd voor het soort cinematische actie dat bij pulp hoort. De regels worden in het tweede deel van het boek compleet en goed uitgelegd.

Adventure voegt nog twee dingen toe aan het Storyteller systeem: 'dramatic editing' en 'mook rules'. Mook rules geven je de mogelijkheid om de gevechten tegen handlangers snel en elegant te spelen. De handlangers zijn totaal incapabel in vergelijking met de helden en een held moet dus ook in één ronde meerdere handlangers buiten gevecht kunnen stellen.

Dramatic editing is alleen uit te leggen met een voorbeeld:
Stel, "Fast" Frankie Jones wordt achternagezeten door de politie. Hij heeft goede hoop ze te ontlopen in de wirwar van straten, totdat hij een verkeerde afslag pakt en een doodlopende steeg inslaat. Verschrikt kijkt hij achterom, maar de eerste politieman verschijnt al aan het begin van de steeg. Frankie zit in de val!

De speler van Frankie vraagt aan de GM of er niet toevallig een uitweg is. "Zoals bijvoorbeeld een brandtrap naar boven, eentje die enigszins verscholen zat achter wat dozen?" De GM vindt dit een goed idee en volledig in stijl met het genre laat hij Frankie via de net verschenen trap ontsnappen.

Deze techniek kost de speler 'Inspiration Points', iets wat de het personage ook gebruikt om zijn speciale krachten te activeren. Het idee achter dramatic editing is niet geheel nieuw. Wel is dit de eerste keer dat het met regels is ondersteund en bovendien past het perfect in het genre.

Naast deze regels wordt er een hoop advies aan de spelleider gegeven. Hoe een verhaal te vertellen, hoe een leuke groep avonturiers aan elkaar voor te stellen, welke kenmerken het genre heeft. Voeg daaraan een hele hoop verhaalideeën en een stel beschrijvingen van helden en schurken, en je hebt ongeveer alles wat je nodig kunt hebben.

Nu heeft Adventure nooit supplementen gekregen, maar zoals gezegd is het spel compleet. Sterker nog, tijdens het lezen van het boek bleef ik maar ideeën krijgen. Sommigen zijn gewoon opgeschreven in het boek, maar andere zijn verwerkt in de vele beschrijvingen van plaatsen, gebeurtenissen en personages. Zelfs in de uitwerkingen van de regels zijn mooie avonturen te vinden.
Kortom, ik vind Adventure een geweldig spel. Er is weinig slechts aan te noemen, en heeft een heleboel goede punten. Maar, het spel is al bijna drie jaar oud en wordt niet meer gemaakt...

De toekomst

Pulp is schijnbaar een weinig verkopend genre binnen rollenspellen en het geld wat er uiteindelijk mee verdiend werd, was een fractie van wat White Wolf kan verdienen aan een project van dezelfde grootte met de woorden "Vampire" of "Exalted" op de kaft. Maar nu wordt Adventure binnenkort opnieuw uitgebracht, gevolgd door nieuwe edities van Aberrant en Trinity, ondersteund met het d20-systeem en niet met het Storyteller systeem. Financieel gezien heel logisch, maar de discussies op internet waren erg fel. Veel mensen vonden het een uitverkoop van idealen en meer van dat moois. "Liever geen Adventure dan d20 Adventure!"

Daar ben ik het met klem niet mee eens: hoe meer mensen dit prachtige rollenspel kunnen spelen, hoe beter. Verder denk ik dat het d20-systeem intussen zijn flexibiliteit wel heeft laten zien. Het heeft verschillende soorten settings en genres, zoals bijvoorbeeld horror in Call Of Cthulhu en superhelden in Mutants & Masterminds, adequaat behandeld. Ik zou zeggen: als je van pulp houdt, geef het eens een kans!

Een erg goed artikel over pulp kun je vinden op RPGnet: http://www.rpg.net/news+reviews/columns/ingenre28aug03.html, waar ik ook wat informatie uit heb gehaald. Meer informatie over het Æon Continuum en de nieuwe versies staat op de site van White Wolf: http://www.white-wolf.com/trinityuniverse/.

Reageer op deze pagina →